beyaz bir çarşafa terliyorum tek başıma
elim vucüdunun bıraktığı kırışıklıklarda
küçücük odamı paylaşıyorum senden kalanlarla
seni mutlu ettiğim her dakika yaşamak dedim işte ben buna
sevgimden korkardın, haklıydın çok severdim
her kalktığında elim inerdi sevgime
hiç bir zaman incitmek istemedim seni
ama yaptığım buydu sanırım
bir gün gitmen gerekeceğini söylediğimde
ağlardın sensiz yaşayamam diye
ve evet birgün tüm olumsuzluklara rağmen
tekrar aşık edebildiğimde kendimi sana
ilk umutsuzluğunda
belki de karşına çıkan ilk lunaparkta terkettin beni
içimde zırıl zırıl ağlıyorsun küçük kız
yaptıklarına inanamadığın gibi
ilk kez farkettin böyle düşünebildiğini
bana mı gücün yetti
bana mı sevdirebildin yalnız kendini
şimdi hepsi bu diyebiliyorsun yüzüme bakarak
herşeyini vermiş olduğun herşeyini veren bu adama
bitti mi sanıyorsun kendime acı çektirişlerim
bitmedi küçük kız
acı çekişlerim benim doyumum
hamlelerim yenilmek için
ben çöküntüler prensi
kendim için ağlayamam
kendini beğenmeyen
kendini beğenmişim ben.
Haziran2008