bu kaçıncı yanışım
en rahat uykumdan uyanışım
bilemedim bu hayatın hiçbir anını
ve unutamadım can yaktığını
neden uyanır insan nefret ettiği bu dünyaya
sabahın köründe mide bulantılarıyla
neden sahip bu kahrolası bedenlere
neden şahit tüm gerçeklere
ben istemedim bilmek bu dünyanın namussuzluğunu
gözüme soktular bilerek sonsuzluğunu
nefeslerim kaldı gökyüzünde karıştı tüm pisliğe
nefessiz kaldım mecbur kaldım
solumaya aynı havayı sizinle.