ne güzeldi çocukluğumuz, mutluluktu okuduğumuz, beklentilerimiz olmazdı arkadaşlıklarımızdan şu leylek masalını hiç duymadım mesela ben, benim ki öyle bir aileydi, ben kendim öğrendim bu boş sayfaları doldurmayı konuştuğumda adam yerine konulup pür dikkat dinlenmeyi. ben kış aylarında sadece hasta olurum üşümem, üşümeyi öğrenmedim. bizim evimiz ilişkilerimiz hep soğuktu. ama soğumayı bilirim, kışın soğuk olduğunu da. ben hep kedilere köpeklere koştum sokağa çıktığımda, onlarla konuştum büyüdüm anlamaya anlatmaya çalıştım. bizim evin sesi hep açıktı hiç oturup konuşmadık hep beraber, bağırarak anlaşırdık. yabancıydık birbirimize aynı anda konuşur hiçbirşey anlamazdık. hep hevesliydim ben, neye mi? ne olursa işte, yeter ki gösterilsin, bu böyle densin yeterdi. tavanda bir lamba sallanır durur hiç değişmedi, bazen söner bazen yanar. sallanmaktan korkuyorum bende. boyamaya çizmeye kurcalamaya meraklıydım, ne kadar güzel şeyler bir çocuk için bunlar ama yanlış yönlendirildim. ne mi oldu sonucunda? göz boyadım, sapasağlam hayatımı kurcaladım durdum. bozdum dengemi. gördüm ki sorun büyük durdurmalı bu hayatı, o anı yaşamalı. fotoğrafın, fotoğrafların ne kadar güzel olduğunu farkettim, heves ettim fotoğraf çektim. biliyorum benim için lükstü şimdi rafta bana küstü. bilmiyordum öğretilmemişti yaşamak düzen ve dahası .. sorgulamaya başladım insanları bildiklerimle eleştirmeye başladım öyle yaşanmaz dediler bana hayır bildiğiniz yanlış dedim onlara, şimdi yaşıyorlar çamurlarıyla ben elimde kalem hala anlayamıyorum, tabi elimde kalem olmasıyla ilgili değil. insanların geçmişini sorgulamak yasakmış dünyada, bazı yalanları saklamak doğru sayılırmış yuvada. herkes ne yapıyor işte ortada, ben yapamıyorum! insanların geçmişini bilmezsem nasıl güvenebilirim onlara. evlilikler bozulmasın diye yalan söylenir mi o yalanla evlenilir mi? anlayamıyorum, neden kahroluyorum sizin seçimleriniz yüzünden. yarın güneş doğacak elbet ve diğer gün, peki ben neden alamayacağım bunun tadını? ama durun, yarın kendimi güzel hissettiğim kıyafetlerimi giyeceğim ve biraz olsun mutlu edeceğim kendimi gülmeye çalışacağım eminim bunu yapacağımdan. sonra bir gün yine oturup kara kara düşünmeye başlayacağım ..
neden neden neden..
diye diye diye ..
yaşlanacağım.
Aralık2007