yeteri kadar koyulaştı gecenin rengi, yakındı dediğimiz gelecek geçeli çok rüyaya uyuduk. geçmişini düşünen, hayatı dolandırırken kendi ayaklarına dolanıp kalan , yalnız kaldığımda camlarımı buharlaştıran çok oldu hayatımda, nemlidir duvarları yakın geçmişimin hala. çekmiyor daha fazlasını içim boşaltıyorum tek bir ağızdan ha bir adım önde , ha bir adım arkada. saat hayatımın gündüzünü gösteriyor çok geç olmuş aslında zamanda, hatırlayabiliyorum çilekleri, kirazları, güneşin ısıttığı çamurlu sularda saatlerce oynadığımı. bir zamanlar böyleydi dediğimiz düşüncesiz çoçukluğumuz, yakın geçmişimiz çok uzak görünüyor şimdi. garipsiyorum. ne kadar geçmiş olabilir ki üstünden, basit bir hesap ve sadece dört beş yıl. düşünmeyi öğrettiler bu zaman aralığında vazgeçemez oldum. ve birşey daha var aklımda.. düşün düşün yazık bana.
Ocak2008