boşlukları hayallere vurarak yaşayabiliyorum seninle arkadaşlığı doyasıya.. bir merhabadan daha fazlasıyla sen utangaçlaşıyorsun, doğarken gün.
apartman boşluğundan gökyüzüne doğru kara bir köpek ve güzel yeşil boyası dökülmüş kafes arasında bu ana kadar yalnız getirdiğim gündüze son anda senide dahil ediyorum; saatlerdir aklımdaymışsın gibi.
temmuz2009